Mahdi z Sudanu, właściwie Muhammad Ahmad ibn Abd Allāh al-MahdĪ (1844-1885), sudański przywódca religijny i polityczny, derwisz z plemienia Dangala. W 1881 wykorzystując niezadowolenie społeczne z rządów angielsko-egipskich ogłosił "świętą wojnę" przeciwko Anglikom. Podając się za wysłańca Allaha (Mahdiego), stanął na czele powstania odnosząc szereg zwycięstw nad armią egipską, dowodzoną przez angielskiego generała A. Hicksa.
W 1885 oddziały Mahdiego zdobyły Chartum i zajęły niemal całe terytorium Sudanu. W utworzonym na zajętych obszarach niezależnym państwie zatrzymał dla siebie wyłącznie władzę religijną. Utworzone przez niego państwo przestało istnieć w 1898 w wyniku angielskiej ekspedycji wojskowej, która w latach 1896-1899 opanowała Sudan.